SON SAYI
1. Sayı
es-selâmü aleyküm ve rahmetullâh
Din kardeşlerimiz, gönül dostlarımız!
PDF Halini indirmek için tıklayınız
 
Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (15)
Editör
LinkedIn Google+ Facebook Twitter Addthis

Âlemlerin Rabbi Hak Allahu Teâlâ’ya sonsuz hamd ü senâ olsun. Muhabbet-i ezelînin muhatabı, âlemlere rahmet olarak gönderilmiş, sırat-ı müstakimin bizzat kendisi, sıratullah, sâdık, musaddık, gelişi sıdk, kıyamı sıdk, oturuşu sıdk, kelâmı sıdk, gidişi sıdk, sâdıku’l-va’d Efendimiz Hazretleri’ne sonsuz salât ü selâm olsun. Cenâb-ı Hakk’ın dergâh-ı mecd-i ulûhiyetinde kabul olunan salât ü selâmlardan, âline, ezvâcına, ashabına, etba’ına ve onu tasdik eden cümle ehl-i îmâna dahî va’dedilen ecr-i nâmütenahîden taksîm-i sübhânî ile ikram olunsun.

Hakk’a ibadette kâim, halka hizmette dâim, gönlümün muhatabı, sohbetlerimizin neş’esi İhsan Efendi oğlum, Cenâb-ı Hakk’ın selâmı üzerine olsun.

Evlâdım, afiyet haberlerinden ve hizmet gayretlerinden haberdar olup ziyadesiyle memnun olmaktayım. Cenâb-ı Hakk seni sırat-ı müstakiminde sabitkadem eylesin. Bizleri kendi nefislerimize tâbi olmaktan muhafaza eylesin.

Muhterem İhsan Efendi oğlum; hizmetin gayet de güç olduğunu, insana hizmet etmenin gayet nazik bir iş olduğunu fakirin ikazından bildiğin gibi artık bizzat müşahede ederek bu zorlukları fark ediyorsun. Bu öyle bir tiryakiliktir ki hizmet ederken çektiğin meşakkatler -hâşâ Cenâb-ı Hakk’ın hizmetinde meşakkat yoktur amma- insanlarla meşgul olmak ve dâimâ onların eziyetlerine marûz kalmak her ne kadar Hakk’tan gayrı olmasa da halkın kişiye verdiği eziyetlerdir. Hizmete tiryaki olanlar için bu nevî meşakkatler senin hizmete duyduğun iştiyakı arttırır. Bu artış inatlaşmaktan yahut gazaptan mütevellit gayret değildir. Tam tersine kişi nefsinin tuzaklarından ve ülfet ettiği halkın kabasından kurtulur. İhlâs üzere bulunmasını etraftan gördüğü eziyetler sağlar, vesile olur. Allah için hizmet eder ve insanların iltifatına, rağbetine, kıymet-değer bilmesine bakmaz. Bu hal üzere mücahede ederken Cenâb-ı Hakk o kimseye bazı tatlar verir. Bu zevkle meşgul olan derviş ne acı sözlere, ne irfansızca hareketlere aldırış eder. Burada da kalmaz. Öyle bir hale gelir ki, Hakk’ın râzı olduğu sözlerden gayrisini işitemez, Hakk muhabbetinin zahir olmadığı fiilleri göremez hale gelir. Sen dışarıdan baktığında böyle hizmet eden zâtları çok büyük külfet ve eziyet çekiyor görsen de kalpleriyle kalıplarını ayırdıkları için zahirî meşakkatin onlara teması bile olmaz. Üzücü hâdiseler ve nankörlükler onlara dokunamaz bile. Zaten Allah için hizmet etmenin en bâriz husûsiyetlerinden biri de budur. Her ne eziyet görürse görsün, iftiraya, sû-i zanna marûz kalırsa kalsın, Allah Teâlâ’nın îmânını rüşde ulaştırdığı ve ihsan zevkiyle îmânını yaşayan kişi asla koyup gitmez, hatta hizmetleri daha âli ve daha şâmil olur.

Evvelce söylemiş idim, İmam Ali Efendimiz’e demişler ki: “Sana falan oğlu falan suikastta bulunacak, senin için pekiyi şeyler düşünmüyor. Kötülük yapmasından korkuyoruz.” Cenâb-ı Şâh-ı Velî cevâben: “Bu mümkün değildir. Zîrâ o kişiyi tanımıyorum ve kendisine hiçbir hizmetim olmadı.” buyurmuş. Hakk Teâlâ kendisi için yapılan ibadet ve taatta gayûrdur/gayretlidir. Ecrini bizzat kendisi vermek ister ve o niyetin ihlâsını fiilen ve halen cümle mahlûkatına göstermek ve onları şâhid tutmak murâd eder. Bu sebepten hizmet ehli olan zevât dâimâ kınanır, sû-i zanna marûz kalır. Hak ve hakikate müştak olanlar bu nevî hallerden aşkları tazelenmiş olarak çıkarlar. Yani kürbleri (sıkıntıları) ferece (kurtuluşa, hayırlı neticeye), dereceleri de âli dereceye vâsıl olur.

Maalesef hizmet ehline ve irfan yolundaki mürşidlere, hiçbir ilmi olmayan kişilerden ziyâde kendisini ilim ehli zannedenler tarafından tecavüzde bulunulur. Bunların bir kısmı şeriatın zahirinde, bir kısmı da tarikatın zâhirinde kalmış ham ervahtır (kemâli idrak edemeyen kişilerdir).

İhsan Efendi oğlum, burada hizmet edenler kınanır. Bu, dünya kurulalı beri bilemediğimiz hikmete mebni bir durumdur dedik amma, hizmet hizmet olacak. Hizmet ediyorum davasıyla ilimden, zikirden, ferasetten yoksun, bid’at yani sapık düşüncelerle meşgul adamların yaptığı işlere hizmet denilmez. Hizmetin tasdiki şeriat çerçevesindedir. Tarikat zaten şeriatın içerisindeki çerçevedir. Yoksa bizim burada söylediğimiz manayı gafil kişiler ve hizmet ediyorum derken ümmet-i Muhammed’i ifsad eden hezereler kendilerine senet olarak kabul etmesin. Ayrıca bu söylediğimizden, fitneye ve fesada sebep olacak ameller takdir ediliyor zannedilmesin. Hakk Teâlâ cümle mahlûkatının her an hizmetini görmekte. Amma bak hiç patırtı gürültü oluyor mu? Zahiren hizmeti görsek de Rabbü’l-âlemîn dahî hizmetini âdetâ perdeliyor. Dolayısıyla hem şeriatın hem tarikatın hem de halk nazarında câri olan âdetin ifsad olunmadan yürümesi icap eder.

Şimdi hizmet edenlerin tenkit ve tecavüze marûz kaldıkları mevzuuna dönersek, karışıklığa meydan vermemesi için âlim meselesini açalım. Zîrâ dedik ki, ilim ehli olduğunu zanneden kişilerin fitne çıkarması ve hizmete mâni olması akıl karıştırabilir. Evlâdım ulemâ nâmındaki kişiler iki nevîdir. Bir kısmı “ulemâ-yı muhakkikindir” ki bu zevât îmân ve İslâm’ın sancaktarı, kullara hakîkî ilmin râhını/yolunu gösteren âriflerdir. Hakikatten ve muhabbet-i ilâhîyeden haberdar olduklarından hatta bu hakîkî ilme âşinâ kılındıklarından dolayı hak üzere konuşurlar, Hakk’la bilirler, Hakk’la söylerler, Hakk üzere giderler. Hakk’ı kâim kılmak için gayret eder, hak ve hukuku hakça taksim ederler. Aradan kendilerini çıkarırlar. Cenâb-ı Hakk da bu sebepten onları hep Hakk’ta hak üzere kâim kılar. Cenâb-ı Hakk bu âlimleri İslâm cemaatinde dâimâ kâim eylesin. Sıhhat ve afiyetle başımızda dâim eylesin. Böyle âlimlerin ölümü âlemlerin ölümü gibidir. Bu nevî zâtlar ümmet-i Muhammed üzerinde belalara ve musibetlere kalkan gibi olup ümmet için rahmettir. Zâhirdeki celâlleri bâtınlarındaki cemâli muhafaza içindir. Muhakkak her devirde böyle âlim zâtlar vardır.

İkinci nevî ilimle meşgul olan zümreye ulemâ-yı rüsûm denir (işin resminde kalan, manaya dayalı metinlere, manasından uzak bilgi yüklenenler). Ulemâ-yı rüsûm diye şol kimselere denilir ki, mana ilmiyle meşgul oldukları halde manadan bihaberdirler. Adı üzerinde, işin resminde kalan kişilerdir. Ulemâ-yı rüsûm hakkında tafsilatla bahsetmek sadece sadrımıza darlık getirir. Bu sebepten uzun uzun anlatmayacağız. Lâkin kendilerini ulemâ diye tanıtan bu kişiler ilimden ne kadar mahrum olduklarını hakikat ve mana sahasına girince gösterirler. Derler ya ‘cahil cesur olur’ diye. İşte bu sebepten ilmin bile kâfi gelmediği müşahede, mana ve muhabbet gibi husûsî hallerin bulunması gerektiği mevzularda tam bir cahil cesareti gösterirler. Bunlardan bazıları ne kadar tarikat varsa inkâr edip, akıl erdiremedikleri bu mevzuda da cehaletlerini cesaretle göstermişlerdir.

Evlâdım İhsan Efendi, âgâh ol! Sözlerimi dikkatlice dinle, satırları yazarken seni karşımda görür gibi yazıyor, hatta konuşuyorum. Sonradan satırları tashih bile etmiyorum. Mektûbumu hitap gibi kabul eyle. Satırlardan çıkart, sadır sadıra olacak şekilde sana hitap eden kişiyi dinlercesine oku ve idrak eyle. Mektûbun dibâcesinde (baş kısmında) dua meyânında (bölümünde) zikrettiğim gibi Cenâb-ı Hakk bu âlemi muhabbet üzere yaratmıştır. Bu muhabbetini rahmetiyle kuşatmış ve örtmüştür. Bu rahmeti de ilm-i ilâhîyesiyle ihâta edip o ilimde rahmetini saklamıştır. İlim tek başına maksûd ve matlûb değildir. Olamaz da. Rahmetin ve o rahmet içindeki muhabbetin ilimle birleşmesi lâzımdır. Eğer kişi hakîkî ilim tahsilinde bulunduysa muhakkak rahmetten ve muhabbetten nasîbdâr olur. Çünkü kâinat böyle vücûda gelmiştir. Bu Cenâb-ı Hakk’ın bir meşiyet-i ilâhîsidir (âinat nizamına yerleştirdiği kaidedir). Şimdi ilmi, matlûb ve maksûd olarak görenler bu idraksizliklerinden dolayı rahmetinden istifade edemedikleri gibi bu mahrumiyetleri onları aşktan da bihaber olmaya sevk etmiştir. Bu Cenâb-ı Hakk’ın sahih ve temiz niyetle ilmi talep etmeyenlere mâni olması için halk eylediği perdedir. Binâenaleyh maksûdu ve matlûbu Hakk Teâlâ olmayanlar bu perdeye ve bu perdenin tuzaklarına takılır kalırlar. Hakk Teâlâ mahrem ilmine namahremi sokmaz. Şirkte olanlar, benlik davası güdenler, ilmin kabuğunda ve tat alamadıkları perdelerinde dolanıp dururlar, hakikati bulduk zannıyla kapının dışında kalırlar. Yani, hâşâ, “Erhamu’r-Râhimîn” olan Allah Teâlâ onları saptırmamıştır. Kendileri ilmi taleplerindeki niyet bozukluğunun musibetine uğrayarak lâyıklarını bulmuşlardır. Yani kendileri talep etmişler de böyle olmuşlardır. Ettikleri kendilerindendir. Çünkü Allah ilmi isteyene verir. Amma ne için isterse onun için verir. Sonra da hesabını alır, faydalı ilimle meşgul olan bekâya erişir, rahmete ve muhabbete nâil olur, kurbiyyet sahasında dem sürer. Diğeri de helâk olup fenâ derekelerinde nefsanî zevkinin tahsilâtıyla muazzeb olur.

Kavl-i Muhammedi olan şeriatı yegâne maksûd ve matlûb zannedenler meyvenin kabuğunu yiyip de meyveyi yedim zannedenlerden farksızdır. Elmanın dışındaki kabuk olmasa onun elma olduğunu anlamaz yahut o meyveyi muhafaza edemezsin. Amma o elma meyvesini yemekten murâd kabuğunu yemek midir? İşte zahir ulemâ yani ulemâ-yı rüsûm zâhirde kaldıkları müddetçe kabalıkları artar, kabuk hakkındaki ilimleri, asıl maksûdu bilemediklerinden hakikati görmelerine perde olur. Bunlar tarikatı inkâr etse ne olur etmese ne olur. Zahirini ve bâtınını içine almış, özünde muhabbet olan yolların hepsi Hakk ve hakikat yoludur, tarîkat-ı Muhammedi’dir. “Zâhir gerekmez, bâtın lâzımdır.” demek yahut “Zahir kâfidir, bâtın ile alâkadar olunmaz.” demek bâtıldır.

Âşık Yunus’un,

Şeriat, tarikat yoldur varana

Hakîkat, ma’rifet andan içeru

sözü bu mevzuu ne güzel özetlemiştir. Şeriat tüm hikmetlerin ve halin sırlarını içinde barındıran, âdetâ Cenâb-ı Hakk’ın manalar üzerine giydirdiği libastır. İç içe olan ve her içte ayrı güzellikleri saklayan bu elbise seyr u sülûkun safhalarında sâlike müşahede ettirilerek talim edilir. Yani kalıbında kalmak makbul olmadığı gibi usûle uygun yürümemek de mezmûmdur (yerilmiştir).

Kıymetli İhsan Efendi oğlum, her kul cennete ve cemâle mazhar olabilmek için Allah’ın rızasına muhtaçtır. Cenâb-ı Hakk’ın rızası olmadan hiçbir kul bu ulvî derecelere erişemez. Hatta Efendimize (s.a.s), Ashâb-ı kirâm: “Siz de mi Allah’ın rızasına muhtaçsınız?” diye suâl ettiklerinde Efendimiz: “Evet, ben dahî Allah’ın rızasıyla cennete gireceğim.” buyurarak rıza-yı şerifin ehemmiyetine işarette bulunmuştur. Cenâb-ı Hakk rızasını ve gazabını zahirî amellerin altında saklamıştır. Hangi amelden razı olacağını yahut kişinin hangi ameli işlerse rızaya kavuşacağını bu âlemde setr eylemiştir. Kişi çok küçük zannettiği bir günahtan dolayı ebedî azaba yahut huzurdan uzaklaşmaya marûz kalabilir. Aynı şekilde sevabı küçük zannedilen bir ameli işlemekle bu rızayı tahsil ederek cennete ve cemâlullaha yol bulabilir.

Evlâdım, dikkat et, âgâh ol! Bir mü’min güzel amellerin hiçbirisini küçük görmediği gibi, çirkin fiillerin de hiçbirisini küçük görmez. Görmez değil göremez. Böyle bir ihtiyarı (seçim hakkı) yoktur. Çünkü hangi amelle rızaya kavuşacak, hangi amelle rızadan uzaklaşacak bunu bilemez ki? İşte şimdi anlatabildim mi ‘cahil cesur olur’ sözünün ne manaya geldiğini? Allah’ın ilmiyle kuşatıldığını fark eden, kendi acziyetini idrak eden kişi bu hususta kendi bildiği gibi indî görüşüyle (kendince bildiği şekliyle) hareket edebilir mi? Takvanın asgarî bulunması gereken kısmı bu sahada kendisini gösterir. Mü’min kişi ‘yanlış yaparım’ diye korkar. Güzel bir amel gördüğü zaman da hemen onu öğrenir ve hayatına tatbik eder. Küçük günah büyük günah diye tertip edilen mevzular, cezalarına göre söylenilmiş vasıflardır. Meselâ içki içmek büyük günahtır, niçin? Hapis cezası ve dayak vardır. Daha başka birçok müeyyidesi vardır. Peki, gıybet etmek? Küçük günah sayabilir misin? Evet, gıybet eden kişi hareketiyle bile bu gıybeti yapsa kalkıp da kendisine hapis cezası verilmez, sopa atılmaz. Amma gıybet, Efendimizin beyânı üzere “Zinadan şiddetli” bir günahtır. Ve sonra belki de rızâdan, bu fiille uzaklaşacağız. Bilemeyiz ki… Evlâdım, günah Hakk Teâlâ ile aranı açan her şeye denir. Bu zaviyeden bakarsan küçük günah, büyük günah diye bir şey yoktur. Âdâb-ı muaşeret ve cemiyetlerin nizamı için böyle tasnif edilmiştir. Maksûdu ve matlûbu Allah olanlar için her güzel amel makbul, her kötü amel mezmûmdur vesselam.

Evlâdım İhsan Efendi, zahiren tarikata dâhil olup da bir de bu tarîk içerisinde ham sofular ve zâhidler vardır. Kendilerince mana üzere sülük ederler. Kendi benliklerinden ve hayvanlıklarından geçemediklerinden, mürşidlerinin irfanına eremeyip sadece zâhir bazı ahlâkla derviş olduklarını zannettiklerinden hizmet ehli bunlardan çok eziyet görür. Çünkü hizmet Hakk (c.c) için yapıldığından Hakk’ın kâim olmasını beraberinde getirir. Hak yolda bulunduğunu iddia eden, hizmetlerle âşikâr olan hakkı ya kabul etmek veya karşısında boynunu vermek zorunda kalır. Hak kâim olmak ister. Buna kimse mâni olamaz. Kalıplarını tarikata sokup kalplerini dışarıda bırakan bu zavallılar, Hakk ve hakîkate düşman olarak yaşarlar.

Necâsetten taharet ayrı bir mesele, hadesten taharet ayrı bir taharet şekli ve meselesidir. Bu gizli şirk ehli gafletlerini ve yanlış bildikleri âdetleri tasavvuf zannedip yolun hakikatine hizmet edenlerle çekişip dururlar. Evlâdım, az evvel arz ettiğim gibi bilmeyen adam ilimle karşılaştığı vakit insafı varsa boynunu büker oturur. Kabul etmese de itiraz etmez. Amma bir de cehaletin derinleşmiş şekli vardır ki biliyorum zannında olan kişilerde zuhûr eder. O sebepten ilmin zâhirinde kalan ve tasavvuf terbiyesinin kabuğuyla meşgul olanlar bu manayı fehmedemedikleri gibi mana ilmine ve erlerine düşmanlıkta bulunurlar. Mektûbunda yazdığın durumun tefsiri bundan ibarettir. Şimdi sana düşen dâima şemme-i Muhammedi’yi duy, Cenâb-ı Hakk’ın rızasına tiryaki ol. Bu kimselerin yaptığı şeyleri değil, kendi yaptığın hizmetleri yok bil. Hizmetinde ne nefsinin nişanı ne de varlığının eseri olsun. Aradan çıkıver. Gizli gizli yollardan yârinle vuslat demlerini sür, kalbin safada olsun. Kalbine ikinci bir dost muhabbet ehlini bile koyman câiz değilken ağyarı ve düşmanı sakın kalbine sokma. Yeri geldiğinde münasip şekliyle zâlimleri de yerine oturt. Haddini bildir. Amma bunu yaparken de nefsini ara yere koyma. Hakk’la gör, Hakk’la konuş, hak ve hukuku muhafaza et, Hakk’ı kâim kıl. Benliğini kâim kılma. Hak sende otursun, sen de hep Hakk’la kâim ol. Cenâb-ı Hakk ihlâsını ziyâde eylesin. Kendi ihlâsından sana giydirsin. Seni ibâdât ü taata ve hizmete mahkûm eylesin ve bu hizmetlerden zevk-i manevî ve muhabbet-i ilâhî ihsan eylesin. Seni insanların ve cümle mahlûkatın şerrinden muhafaza eylesin. Senin şerli halinden de cümle mahlûkatı ve insanları muhafaza eylesin. Şerri hayra, seyyiâtı hasenâta, cümle ahvâli de ahsenü’l-hale dönüşen bahtlı kullarından eylesin. Âmin.

Ve selâmün ale’l-mürselîn. Ve’l-hamdü lillâhi Rabbi’l-âlemîn.

Selâm sizin ve hidayete tâbi olanların üzerine olsun.

4

29/10/2017 Kabir Azabını İnkâr Edenlere Güzel Bir Cevap

4

29/10/2017 Suların Kısımları

4

29/10/2017 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 20. Mektubu

4

29/10/2017 Bir Mucize, Süheyl b. Amr (r.a)

4

29/10/2017 Olmayınca

4

29/10/2017 Gel Papaz Efendi!

4

17/07/2017 Oruç yüzünden bizim canımız dirilik elde edecektir!

4

23/02/2017 es-Selâmü Aleyküm

4

23/02/2017 Abdesti Bozmayan Şeyler

4

23/02/2017 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 18. Mektubu

4

23/02/2017 Himmetini Âlî Tut - Pir Abdulkâdir Geylâni Hazretleri

4

02/11/2016 es-selâmü aleyküm ve rahmetullâh - TAKDİM

4

25/10/2016 Bize Ulaşan Haberler

4

25/10/2016 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 16. Mektubu

4

25/10/2016 Sünnetsiz İslam Arayışları

4

09/03/2016 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 11. Mektubu

4

09/03/2016 Mü’min Kul ve Dünyanın Hali - Pîr Abdülkâdir Geylânî (k.s)

4

31/01/2016 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 5. Mektubu

4

31/01/2016 Bir Kâmil Mürşide Varmasan Olmaz

4

31/10/2015 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 12. Mektubu

4

31/10/2015 Mustafa Hayri ÖĞÜT Efendi (k.s) Hazretlerini Rahmet ve Minnet ile Anıyoruz (1895 – 1979)

4

31/10/2015 Rabıta

4

26/10/2015 Âhireti Düşününüz! - Pîr Abdülkâdir GEYLÂNÎ

4

26/10/2015 Osmanlı’nın Manevi Kurucusu Şeyh Edebâlî (k.s)

4

30/07/2015 Namazda Huzur ve Huşuyu Yakalamak

4

30/07/2015 Köstendilî Halîl Efendi’nin Tûti İhsan Efendi’ye 5. Mektubu

4

30/07/2015 Seyyidü\'l-İstiğfâr - İmam GAZALÎ

4

30/07/2015 Abdullah b. Mes’ûd (r.a) Müslüman Oluşu

4

30/07/2015 Tâif Duası

4

01/03/2015 O Günden Beri Bu Haldeyim

4

27/02/2015 Bazılarına Ne Oluyor ki!

4

27/02/2015 Ebû Hanife\'nin Tasavvufi Hayatı

4

27/02/2015 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 5. Mektubu

4

26/02/2015 Olgun Müslüman’ın Vasıfları

4

26/02/2015 Tasavvuf, Havâssa Ait Ledün İlmidir

4

06/11/2014 Şefaati Ve Vesile (Aracı) Kılmayı Şirk Olarak Görme Hastalığı

4

06/11/2014 Âriflerin İlâhî Huzurdaki Edepleri

4

06/11/2014 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 5. Mektubu

4

06/11/2014 İntisâb Niçin Gereklidir?

4

06/11/2014 Gerçek Teslimiyet -Abdülkâdir Geylânî (k.s)

4

25/09/2014 Zilhicce Ayı Nasıl İhya Edilmeli

4

03/06/2014 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 9. Mektubu

4

08/02/2014 Kendimizi Nasıl Aldatıyoruz? İmam GAZALÎ

4

08/02/2014 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 5. Mektubu

4

08/02/2014 Asr-ı Saâdette Mescid-i Nebevî ve Diğer Mescidler

4

08/02/2014 es-selâmü aleyküm

4

17/09/2013 Mustafa Hayri Öğüt (ks.)

4

17/09/2013 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye 6. Mektubu

4

17/09/2013 Esmâ’ya Babasından Mektup

4

25/05/2013 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (39. Mektub)

4

25/05/2013 Şeyh Abdurrahman Hâlis et-Tâlebânî

4

16/02/2013 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (38. Mektub)

4

03/11/2012 GEYLANÎ TEFSİRİ - Kitap Tanıtımı

4

03/11/2012 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (1. Mektub)

4

03/11/2012 es-selâmü aleyküm

4

11/08/2012 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (17. Mektub)

4

11/08/2012 Sûfîlerden Esintiler - Cüneyd-i Bağdadi (k.s)

4

11/03/2012 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (30. Mektub)

4

11/03/2012 Sûfîlerden Esintiler-Kuşeyrî Risâlesi

4

11/03/2012 Tasavvuf-Abdülkadir GEYLANÎ (k.s)

4

11/03/2012 Mehmet Âkif ve Sudanlı Genç

4

11/03/2012 Merhabalar Efendim

4

29/12/2011 Temizleme Yolları

4

29/12/2011 Anadolu Selçuklu Dönemi, Müslim-Gayr-i Müslim İlişkileri

4

29/12/2011 Mesnevîden - Mürşid-Mürid-İlâhî Aşk

4

29/12/2011 On Dört Asır Evvel

4

29/12/2011 Kalbin Mâhiyeti

4

29/12/2011 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (28)

4

29/12/2011 Sûfîlerden Esintiler

4

29/12/2011 es-selâmü aleyküm

4

05/10/2011 Sûfilerin Ahlakı

4

05/10/2011 Şevvâl Orucunun Değeri

4

05/10/2011 Peygamberimizin Kılmamızı İstediği Namaz

4

05/10/2011 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin, Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (25)

4

05/10/2011 Altın Öğütler - Abdülkâdir Geylânî (k.s)

4

05/10/2011 Sûfîlerden Esintiler

4

05/10/2011 es-selâmü aleyküm

4

28/06/2011 Kitap Tanıtımı - Dostluk Üzerine

4

28/06/2011 Ankâzâde Köstendilî Halîl Efendi’nin Tûti İhsan Efendi’ye Mektubu (15)

4

28/06/2011 Mesnevî’den - Benliğin Şımartılması

4

28/06/2011 Kıssadan Hisse

4

28/06/2011 Sohbet, Abdülkâdir GEYLÂNÎ (k.s)

4

28/06/2011 es-selâmü aleyküm

4

15/04/2011 Röportaj - Rektör Abdullah Demircioğlu

4

15/04/2011 Müslüman Kimleri Sever?

4

15/04/2011 Köstendilli Ârif-i Billâh Halil Efendi’den (k.s) Müridi İhsan Efendiye Mektup (4)

4

15/04/2011 Geçmişten Günümüze Naat-ı Şerifler

4

15/04/2011 Abdulkadir Geylani Hz.nin Hicrî 18 Zilkade 545 Tarihli Konuşması

4

15/04/2011 Yeniliklere Açık Oluşu

4

15/04/2011 Şaka ve Latîfe Yapması

4

15/04/2011 Ashabıyla Münasebeti

4

15/04/2011 Şecâat ve Necdeti

4

15/04/2011 Allah’ı Zikretmesi

4

15/04/2011 Cömertliği

4

15/04/2011 Doğru Sözlülüğü

4

15/04/2011 Zühdü

4

15/04/2011 Hayâsı ve Tevâzuu

4

15/04/2011 Peygamberimizin Şemâili

4

26/02/2011 Hadislerle Kabir Azabı

4

26/02/2011 Serdâr-ı Hakan

4

26/02/2011 Köstendilli Ârif-i Billâh Halil Efendi’den (k.s) Müridi İhsan Efendiye Mektup (3)

4

26/02/2011 Erzurumlu İbrahim Hakkı ve İsmail Fakirullah (k.s) Türbesi

4

26/02/2011 es-Selâmü Aleyküm

4

25/12/2010 Aziz Okuyucularımız;

4

25/12/2010 Köstendilli Ârif-i Billâh Halil Efendi’den (k.s) Müridi İhsan Efendiye Mektup (2)

4

25/12/2010 Hz. Ali’nin (k.v) Zühdü

4

25/12/2010 Hz. Mevlânâ’dan

4

25/12/2010 Muharrem Orucu ve Aşûre Günü

4

25/12/2010 Hz. Âişe-i Sıddîka (r.anhâ) Annemizden Peygamberimize (as.)

4

12/10/2010 Aziz okuyucularımız;

4

12/10/2010 Köstendilli Halil Efendi’nin (k.s) Müridine Mektubu

4

12/10/2010 Zamana Değer Verenler - Lâdikli Hacı Ahmet Ağa (k.s)

4

08/08/2010 Aziz okuyucularımız;

4

08/08/2010 Tasavvufi Şiir Şerhi

4

08/08/2010 Hikmet Deryâsı

4

22/07/2010 Ey Gönül

4

22/07/2010 Gönül Âlemi

4

22/07/2010 Kitap Tanıtımı

4

03/04/2010 es-selâmü aleyküm ve rahmetullâh

4

31/03/2010 Kalbin Şikayeti

4

31/03/2010 Nasıl Sevdiler?

4

31/03/2010 Rasûlullâh’ın (s.a.v.) Toplum İçindeki Ahvali
 
 
Muridan.com 7kubbe.net Facebook/AbdullahDemircioğlu Facebook/7KubbeSufiGençlik Sufi Galeri YouTUBE
Zuhur Dergisi  | Tüm Hakları Saklıdır © 2010 (Müşteri Hizmetleri Telefon Numarası : (0 533) 474 70 26 ) Tasarım & Yazılım : Networkbil.Net