SON SAYI
1. Sayı
es-selâmü aleyküm ve rahmetullâh
Din karde?lerimiz, gönül dostlar?m?z!
PDF Halini indirmek için tıklayınız
 
Gönüllerin Gülü Hz. Muhammed (s.a.s)
Yrd. Doç. Dr. Aynur URALER
LinkedIn Google+ Facebook Twitter Addthis

Peygamberlerin ümmetlerine güzel bir örnek olmalar? onlar?n gönderili? gayelerindendir. ?üphesiz ki Müslümanlar?n hem ferdî hayatlar?nda hem de sosyal hayatlar?nda ideal rehberleri, pe?inden gidecekleri yegâne örnekleri Hz. Muhammed’dir. Nitekim Kur’ân-? Kerim, Rasûlullâh’?n (s.a.s) hayat ve ?ahsiyetini Müslümanlar için örnek olarak göstermi?tir. Efendimizin ahlâk-? hamidesi hususunda baz? tespitler ?unlard?r:

Kusursuz bir ifade kabiliyetine sahip olan Rasûlullâh (s.a.s), hayat? boyunca sadece gerçe?i söylemi? ve söylediklerini harfi harfine ya?am??t?r.

Gönlü zengindi. Affetmeyi sever, kimseyi incitmez, dü?manlar?n?n dahi iyili?ini isterdi. Kur’ân-? Kerîm’de Kerim’de O’nun bu meziyetinden övgüyle bahsedilir ve ?öyle buyrulur: “E?er kaba, kat? kalpli olsayd?n muhakkak ki insanlar çevrenden da??l?r, giderlerdi.” (Âl-i ?mrân, 3/159) O, insanlar?n kusurlar?n? yüzlerine vurmaz, tenkitlerini isim vermeden yapard?.

Geçici s?k?nt?lar? tasa edinmezdi. Di?er Müslümanlara da kanaatkâr olmay?, hayata daima iyimser bakmay? tavsiye ederdi.

Giyiminde temizli?e ve sadeli?e önem verir, lüksten kaç?n?r, bununla birlikte pejmürdelikten de ho?lanmazd?.

Temizli?i “iman?n yar?s?” sayard?. Bizzat kendisi temiz oldu?u gibi bu al??kanl??? etraf?ndakilere de kazand?rmaya çal???rd?.

Bir ö?ünlük yeme?ini, olmayana verdi?i için hem kendisinin ve hem de ailesinin aç sabahlad??? geceler olmu?, fakat kendisi ve ailesi, iyilik yapman?n ve Allah’?n ho?nutlu?unu kazanman?n verdi?i mutlulukla açl???n s?k?nt?s?n? yenmi?lerdir.

Yeri gelince bir yi?it, yeri gelince son derece halim selim idi.

Adaleti titizlikle korur; insanlara s?rf mevki ve makamlar?na göre muamele etmezdi. Aksine fakirlerin, kimsesizlerin, yetimlerin, hastalar?n, gariplerin, çocuklar?n daha çok ilgi ve mutlulu?a muhtaç olduklar?n? bilir ve bunu onlardan esirgemezdi.

Kibirlenmekten nefret eder, kibirle iman?n bir kalpte birle?emeyece?ini söylerdi. Kimseye kar?? büyüklük taslamaz, fakat dü?manlar?n kar??s?nda da ezilip küçülmezdi. Otorite için sunî ve zorlama tedbirlere ba?vurmazd?.

Dalkavuklardan ho?lanmazd?.

Kendisine bir ilâh gözüyle bak?lmas?na asla raz? olmaz; kendisinin de bir insan oldu?unu, sadece Allah’?n korumas?yla hata ve günahtan kurtulabilece?ini samimiyetle ifade ederdi.

Halk?n aras?na kat?l?r, insanlarla olan ili?kilerini herhangi bir insan gibi sürdürür; hastalar?, dostlar?n?, kom?ular?n? ziyaret eder, Müslümanlar?n ac? ve tatl? günlerini payla?maktan geri kalmazd?.

?? ve hareketlerinde ta?k?nl?k yapacak karakterde de?ildi. Hayat? boyunca a??r?l?k ve ta?k?nl?k yapmam??t?r.

O (s.a.s), kötülü?e kötülükle kar??l?k vermezdi. Aksine kusurlar? affederdi. Bir yerde bir kusur görse yüzünü çevirirdi. Bir ?eye k?zarsa Kur’ân’a uymad??? için k?zard?. Bir ?eyi be?enirse Kur’ân’a uydu?u için be?enirdi. Allah’?n emirleri çi?nendi?inde sessiz kalmaz muhakkak tepki gösterirdi.

Kimseyi dövmemi?tir. Herkese kar?? sab?rl? davran?p “öf” bile dememi?tir.

Rasûlullâh (s.a.s) insanlar?n en lütufkâr?yd?. Kendisinden bir ?ey soran? can kula??yla dinler bütün vücuduyla ona yönelirdi. Kar??s?ndakinin sözünü kesmezdi. Soru soran ayr?l?p gitmedikçe Rasûlullâh (s.a.s) onu terk etmezdi oradan ayr?lmazd?.

Bir kimse Peygamberimiz (s.a.s) ile tokala?sa, tokala?an ki?i elini çekmedikçe O, elini çekmezdi.

Bir toplulu?un yan?na gitti?inde ba? tarafa geçmez, bo? buldu?u yere otururdu. Özel bir saray?, taht? olmayan Efendimiz (a.s), nerede oturursa otursun di?er insanlarla ayn? hizada otururdu.

Zengin-fakir, genç-ya?l? ay?rt etmez, yard?m isteyen herkese yard?m ederdi. Bazen bir çocuk gelir O’nun (s.a.s) elinden tutar, istedi?i yere götürürdü. Bazen de bir hizmetçi gelir, herhangi bir konuda yard?m ister, Peygamberimiz ona da “hay?r” demezdi.

Herkese kar?? güler yüzlüydü, güzel huyluydu. Çok merhametli idi, affediciydi, sert ve kat? kalpli de?ildi. Ba??r?p ça??rmazd?.

Cimri de?ildi, kendisinden bir ?ey isteyen ümit içinde olurdu. ?htiyac? olanlar?n ihtiyac?n? yerine getirmeye çal???rd?.

Bir devlet ba?kan?, bir ordu komutan?, bir ö?retmen, bir imam olmak gibi pek çok görevi üstlenen ve hayat?n içinde olan Hz. Muhammed (s.a.s), çok hayâl? idi. Güzel görmedi?i, bulmad??? bir ?ey yüzünden anla??l?rd?.

Rasûlullâh (s.a.s), oturup kalkarken Allah’? zikrederdi.

Herkesin durumuna göre muamele edip, iltifat ederdi. Bu sebeple herkes, kendisini Rasûlullâh’?n (s.a.s) en yak?n? zannederdi.

Toplulukla yemek yemeyi severdi. Yeme?e besmele ile ba?lar, sa? elini kullan?r, t?ka basa yemez, doymadan sofradan kalkar, yemekten önce ve sonra ellerini y?kard?. Sa?l??a zararl? ve dinen haram olan veya kokusuyla çevresindekileri rahats?z edecek ?eyleri yemez; bunlar?n d???nda hiçbir yemek için “sevmiyorum” demezdi. Sofra kurallar?na adab?na daima uyar, bu konuda çevresindekileri de sab?rla ve nezâketle e?itirdi.

Hiçbir ikram? ve hediyeyi küçümsemezdi.

4

09/03/2018 Hiçbir ?eyi Sünnet?e Tercih Etmediler

4

25/12/2010 Sünnete Ba?l?l?k ??tisâm

4

08/08/2010 Gönüllerin Gülü Hz. Muhammed (s.a.s)

4

22/07/2010 Sünnet?in, Sünnet?e Sar?lmay? Emretmesi

4

31/03/2010 Kur?ân Sünnet ?li?kisi
 
 
Muridan.com 7kubbe.net Facebook/AbdullahDemircioğlu Facebook/7KubbeSufiGençlik Sufi Galeri YouTUBE
Zuhur Dergisi  | Tüm Hakları Saklıdır © 2010 (Müşteri Hizmetleri Telefon Numarası : (0 533) 474 70 26 ) Tasarım & Yazılım : Networkbil.Net