SON SAYI
1. Sayı
es-selâmü aleyküm ve rahmetullâh
Din karde?lerimiz, gönül dostlar?m?z!
PDF Halini indirmek için tıklayınız
 
Ey Müzzemmil!
Ayşe DEMİRCİOĞLU
LinkedIn Google+ Facebook Twitter Addthis

Mezun olal? bir kaç sene olmu?tu.

Güzel bir bölümü ba?ar?yla bitirmi?ti hem de. Eksik olan hiçbir ?eyi yoktu asl?nda. Ba??n? sokacak s?cac?k bir yuvas? ve onunla ilgilenecek bir anne bir de babas? vard?. Onun sahip oldu?u ?eyler baz? kimselerin hayallerindeydi, hayal ettikleri yerde idi. Fakat pek de önemi yoktu onun gözünde. Çünkü bilmiyordu hiç kimse içinde kopan f?rt?nalar?, tayfunlar?, tusunamileri…

Ya?ard? hep içinde, ama asla hissettirmezdi. Hayata toz pembe bak?yormu? gibi yapard? gözlüklerinin arkas?ndan. Oysa bilinmez miydi gözlerin yalan söylemedi?i...

Her gün dökülürdü bir yan?. Ne yaralar? vard? kimselere açamad???. Bilirdi dünya bir imtihand?. Ya?ananlar bo?a de?ildi ama dünya çok bo?tu. Nas?l bir bo?lukta ko?tu?unu kendinden geçercesine dünyan?n, dü?ündükçe, evrenin bo?lu?u kadar bo?tu dünya, onun gözünde.

O yüzden düstur bildi terk-i dünyay?! O dünya bo?tu, ama kalbi de?il. Rahmân’?n r?zas?n? gaye edinmi?ti. Ne cenneti kazanmak için ibadet eder, ne de cehennemden korktu?u için.

Ona sadece O gerekti, O.

Ama bocal?yordu, tökezliyordu, yuvarlan?yordu yaln?zl???nda. Ç?rp?n?yordu gâyesizmi? gibi divâne oluyordu. Kimseyle konu?mak istemezdi, dili lâl olmu? gibi. Kitap okurdu durmadan gece-gündüz. Çünkü korkard? cahil olmaktan, cahillerle oturup kalkmaktan. Yüce Rabbi buyurmuyor muydu “Cahillerden yüz çevir!” diye. O zaman o da yüz çevirirdi durmadan.

Hayk?rmak istiyordu. Kurtulmak istiyordu bu yaln?zl?ktan. Her ?eyin üst üste geldi?i bir gündü yorgan?n?n alt?nda oksijensiz saniyeler ya?arken. Gecesi her gecesinden daha zifiri karanl?k. Bu son imtihan? ise a??r imtihanlar s?ralamas?nda bir numarada. Yorgan?n alt?nda beklemekteydi.

Gözlerindeki ya?lar sonbaharda kovadan bo?alan ya?mur katreleri gibiydi. ?eytan unutturmu?tu ona Yaradan’?. ?ki dünya aras?nda gidip geliyordu. Dünya a‘râf?ndayd?. Ne gidebilirdi ne de gelebilirdi. Sanki gündüzü bile gece gibiydi.

Settâr (c.c) gibi, örten O gibi. Ama göremezdi O’nu çünkü kapatm??t? bütün alg?lar?n?. Frekans? ?eytana tutturmu?tu bu gece. ?errinden s???nmay? bile unutturmu?tu o kovulmu? olan?n. Sürekli vesvese ataklar?na tutuluyor, ?eytanî f?s?lt?lara ?ahit oluyordu. Sanki o batakl?kta batt?kça bat?yordu.

Tutunacak dal? da m? yoktu? Uzat?lan bir el de mi yoktu? Yard?m edecek kimse yok muydu?

Derken... Kimsesizlerin de bir olan kimsesi oldu?u dü?üne dü?tü. Buyuruyordu O kelam:

 

“Ey müzemmil, ey örtünüp gizlenen!

Gecenin az bir k?sm? hariç olmak üzere kalk!

Gecenin yar?s?nda kalk yahut ondan (yar?s?ndan) biraz eksilt!” (Müzzemmil, 73/1-3)

 

“Ey örtünen!” diye ona sesleniyordu, ona.

Neden ?eytan?n vesvese trafi?inde kilitlendin? At o örtünü üzerinden, oksijene kavu?. Gecelerinin zifiri karanl???n? yaratan O!

Ama bilmez mi o karanl???n içinde karanl??a inat bir ay vard? yeryüzünü ayd?nlatan.

Her zifiri gecenin ard?ndan bir güne? vard? yeni güne yeniden do?an.

“Kalk!”diyordu örtünün alt?ndan… “Mahzun olma, ye’se dü?me, ümitsizli?e kap?lma, Yaradan’?n olan Ben var?m” diyordu.

Kalk ki gafletin uykuya dönü?mesin, üzerine y?llar?n tozu birikmi? bir hal? gibi olmayas?n. Ki o hal?n?n tozu ancak sopalarla vurularak giderilir. Ki o hal?n?n tozu öteberi duvarlara vurularak eski güzelli?ine kavu?ur. Kalk ki sen de onlar gibi tozlanma. Kalk ki sen de onlar gibi dövülme. Kalk ki sen de uyuma art?k.

Zaman uyuma zaman?, örtünme zaman?, saklanma zaman? de?ildir. Zifiri gecelerde kalk!

Kalk da O Nûr’u hisset gönlünde. Yaln?z de?ilsin. Çünkü yak?nd?r O (c.c) sana ?ah damar?ndan bile!

Yaln?zl?k O’na (c.c) mahsustur. Çünkü O Samed’dir, tektir, e?i benzeri yoktur. Sana seslenir yeniden yeniden:

Kalk! Kalk!O gecede kendini yaln?z hissetti?inde ?u imtihanlar hengâmesinden kurtulmak için manevi reçetedir “Kalk!”

Gecenin az bir k?sm?nda, gecenin yar?s?nda ya da kendin seç hangi vakitte. Ama vaktin kalkma vakti olsun! Uyanma olsun, yeniden do?ma olsun.

Yeniden do?mak için biz tekrar tekrar uyumad?k m?? Bu dünyaya gelirken uyuyorduk, giderken uyanaca??z hülyadan, gerçek dünyaya. Öyleyse do?rul yata??ndan, at üzerinden örtünü ve abdestle y?kan, ar?n tevbe gerektirecek her günahtan.

Ya Hayy Ya Kayyum…

?sm-i a‘zam ile yeniden canlan!

Ey örtünen “Kalk ve Allah’? an!”

4

18/09/2018 Her An Gidecek Gibi Ya?amak?

4

09/03/2018 Gülmek, Bir Nimet

4

29/10/2017 Hz. Yusuf (a.s) Gibi Olabilmek...

4

17/07/2017 Ça??n Hastal??? Depresyon ve Sars?lmayan Bir ?man

4

21/02/2017 Ey Müzzemmil!

4

25/10/2016 Rabbim, Bunu Bo? Yere Yaratmad?n...

4

09/03/2016 Her An Gidecek Gibi Ya?amak?

4

31/01/2016 Duymak ve Dinlemek?

4

30/07/2015 ??nsanlara Güzel Ahlak?n Gere?ine Göre Davran!? (Hadis-i ?erif)

4

26/02/2015 Nasihatler; Bo? Ver!
 
 
Muridan.com 7kubbe.net Facebook/AbdullahDemircioğlu Facebook/7KubbeSufiGençlik Sufi Galeri YouTUBE
Zuhur Dergisi  | Tüm Hakları Saklıdır © 2010 (Müşteri Hizmetleri Telefon Numarası : (0 533) 474 70 26 ) Tasarım & Yazılım : Networkbil.Net