Ezel gününden beri gönül kadehimizi dolduran aşktır,
Mest oluşumuzun haykırışı âlemi kavgaya tutuşturmuştur,
Gönül âleminde Hakk'a vuslat şarabından mest olmuşuz,
Dergahımızın feyzi her zaman vahdet sırrıdır.
Cemâlinin nurunun zuhur ettiği yer aşıkların kıblesidir,
O cemalin ışığından, kalbimiz Kâbe olmuştur,
O güneş her zerreden doğup parlamıştır,
Biz O Padişah'ın evi olan gönlümüzü aşk gözü ile seyrederiz.
Aşk yüzünden rind ve kalender meşrep olduk,
Bizim akıl almaz hikayemiz alemi baştan başa tutmuştur,
Şem’ ve gül O güzelin zuhur ettiği yerlerdir,
Bizim gönlümüz bülbüldür, canlar da pervanemizdir.
Zülfün tuzağı ve benlerinin daneleri zincirimiz olmuştur,
Bunlardan başka yeryüzünde rızkımız yoktur,
Nice yıllardır ki Hâlis, ayrılık ve zulmet içindedir,
Şimdi gönül sarayımız Hakk'a vuslat feyzinden parlamıştır.
Divan-ı Hâlis,
Abdurrahman Hâlis Kerkükî (k.s.)
