Sendeledi bir ihtiyar
Yolu yarılayınca
İçinden çekti bir ah
Bacağı ağrıyınca
Uzun bir hayat sürdüm
Baharı yazı gördüm
Soğuk kışlar kışladım
Son baharıma erdim
Saçlarım beyazlaştı
Gözlerim donuklaştı
Yaşım yetmişi aştı
Diyordu bu ihtiyar
Arkama bakıyorum
Ömrüme şaşıyorum
Ne kadar ah çeksemde
Şükür ki yaşıyorum
Gençlikteki yıllarım
Günlerim ve aylarım
Nasıl da çabuk geçti
Döküldü yapraklarım
Gençlikte zannederdim
Yaşlılık var mı derdim
Bazen serkeşlik eder
Dağı taşı gezerdim
Şimdi kamburum çıkık
Dişlerimse hep dökük
Yamalı pantalonum
Ceketimse hep sökük
Kalmışım yapayalnız
Ne oğul var, ne de kız
Dilimde tek acı var
Olmuş ağzıma sakız
Tekrar eder dururum
Ümit ki kurtulurum
Benim için tek çare
Rabbime kavuşurum
Gece gündüz ahlarım
Dilimde of oflarım
Bana yakın arkadaş
Hayıflanır, vahlarım
Ey beni görenlerim
İyi düşünenlerim
Halimi anlıyor
Titriyor şu ellerim
Su akar oluk oluk
Şimdi artık yolculuk
Doğduksa öleceğiz
Kurtuluştur doğruluk
*Abdullah Demircioğlu Hocamız bu şiirini 90´lı yıllarda bir ihtiyardan, pir-i faniden ilhamla yazmışlar.
