Gönül hûn oldu, şevkinden boyandım ya Rasûlallâh Nasıl bilmem bu nîrâna dayandım ya Rasûlallâh
Yere göğe sığmam, kalbe sığarım” buyuran Allah, iman ve huzuru benim içime koydu.
Peygamberimizin vefâtından sonra Bilâl-i Habeşî ayrılık acısına tahammül edemez olmuş, artık bir daha ezan okumamıştır.
Resûlullah aleyhisselam, meclisindekilere karşı daima güleçti. Yumuşak huylu idi. Esirgemesi, bağışlaması boldu.
